پرامپت نویسی Claude؛ 5 قانون طلایی برای Opus 5

تفاوت Haiku و Sonnet و Opus

وقتی می‌خوای بفهمی کدوم مدل Claude برات مناسبه، باید تفاوت خانواده‌های مختلف Anthropic رو درک کنی. Haiku مدل سبک و سریع خانواده Anthropic هست که برای کارهای ساده و حجم بالا طراحی شده. Sonnet مدل تعادلی بین سرعت و هوشه که الان به‌صورت پیش‌فرض توی پلن Pro در دسترسه و برای اکثر کارهای روزمره کافیه. Claude Sonnet 5 مدل فعلی پیش‌فرض پلن Pro هست که برای نگارش، تحلیل اسناد، کدنویسی و پروژه‌های طولانی عالیه.

Opus اما قدرتمندترین مدل عمومی خانواده Anthropic توی هر نسله و برای کارهایی طراحی شده که به استدلال عمیق، دقت بالا و توانایی کار خودگردان روی وظایف طولانی نیاز دارن. Opus 5 به‌خصوص توی کدنویسی پیچیده، اجرای کارهای اتونوم و پروژه‌های حرفه‌ای که نیاز به تفکر مرحله‌به‌مرحله دارن، عملکرد خیلی بهتری نسبت به Sonnet و Haiku داره.

Opus 5 با نزدیک شدن به سطح هوش مدل‌های پرچم‌دار Anthropic و با قیمت پایین‌تر، گزینه بهینه‌ای برای کسایی هست که می‌خوان کیفیت بالا رو بدون هزینه اضافی داشته باشن. توی ارزیابی‌های داخلی Anthropic، Opus 5 از تمام مدل‌های خانواده خودش جلو افتاده و توی کارهای تحلیل ژنومیک، Opus 5 شبیه یه دانشمند دقیق رفتار می‌کنه.

سطح تلاش Claude چیه و چطور انتخابش کنی

یکی از ویژگی‌های مهم Claude که خیلی‌ها ازش غافلن، سطح تلاش (effort level) هست. این تنظیم به مدل می‌گه چقدر وقت و منابع محاسباتی برای پاسخ دادن صرف کنه. Opus 5 می‌تونه با سطوح مختلف تلاش کار کنه که هر کدوم تاثیر مستقیم روی زمان پاسخ‌دهی و مصرف توکن دارن.

سطح تلاش low و medium چیست؟ سطح low برای کارهایی مناسبه که نیاز به سرعت بالا دارن و پیچیدگی کمتری دارن. توی این حالت مدل سریع‌تر پاسخ می‌ده و توکن کمتری مصرف می‌کنه، ولی ممکنه توی کارهای خیلی پیچیده دقت کمتری داشته باشه. سطح medium که به‌عنوان پیش‌فرض توصیه می‌شه، تعادل خوبی بین سرعت، دقت و مصرف توکن ایجاد می‌کنه و برای اکثر پروژه‌ها کافیه.

برای پروژه‌های حرفه‌ای و دانش‌محور که می‌خوای بهترین نتیجه رو بگیری، medium حالت ایده‌آله. اگه کارت خیلی ساده‌ست و فقط می‌خوای یه پاسخ سریع داشته باشی، می‌تونی low رو امتحان کنی. توی اکثر موارد، سطح medium به Opus 5 اجازه می‌ده تا با دقت کافی و بدون صرف منابع اضافی غیرضروری، کار رو انجام بده.

چرا Opus 5 می‌تونه جای Fable 5 رو بگیره

یکی از نکاتی که Anthropic روش تاکید داره، نزدیک شدن عملکرد Opus 5 به Fable 5 در بسیاری از وظایف هست. توی بنچمارک FrontierCode 1.1، Opus 5 عملکردی نزدیک به Fable با نصف هزینه داشته. این یعنی برای کارهای کدنویسی پیشرفته، تحلیل داده و پروژه‌های خلاقانه، Opus 5 می‌تونه نیازهای پیچیده رو با کارایی بالا جواب بده.

Opus 5 توی ارزیابی AutomationBench زپیر هم بدون مصرف توکن بیشتر نسبت به نسخه‌های قبلی Claude، صدر جدول رو گرفته. این نشون می‌ده مدل توانسته کارایی رو بالا ببره بدون اینکه منابع بیشتری بخوره. برای کسایی که پروژه‌های طولانی یا تکراری دارن، این بهینه‌سازی هزینه می‌تونه تفاوت خیلی بزرگی ایجاد کنه.

همچنین Opus 5 خیلی بهتر از نسخه‌های قبلی توی چک کردن کار خودش و تکرار دقیق تا رسیدن به موفقیت عمل می‌کنه. این یعنی اگه یه وظیفه پیچیده بهش بدی، خودش می‌فهمه کجاها باید دوباره بررسی کنه و نتیجه رو اصلاح کنه، بدون اینکه تو مجبور بشی دستور بدی.

قانون ۱: کل پروژه رو از شروع توضیح بده

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی که کاربران توی کار با مدل‌های قدیمی‌تر می‌کردن، تقسیم کارها به قطعات خیلی کوچیک بود. با مدل‌های قدیمی‌تر، لازم بود هر مرحله رو جداگانه بخوای تا مدل بهتر بفهمه. ولی Opus 5 طوری طراحی شده که می‌تونه کل یه پروژه پیچیده رو دفعه یک درک کنه و از اول تا آخر اجراش کنه.

وقتی می‌خوای یه کار بزرگ انجام بدی، مثل ساختن یه وب‌سایت، نوشتن یه گزارش جامع یا طراحی یه سیستم کامل، تمام جزئیات رو از همون اول داخل پرامپت بذار. این شامل هدف نهایی، تمام اطلاعاتی که مدل بهش نیاز داره، منابع، سبک موردنظرت و هر چیز دیگه‌ای می‌شه که مدل باید بدونه.

به‌جای اینکه بگی «یه صفحه وب بساز»، بگو: «یک صفحه‌ی وب فروش قهوه آنلاین برای کافی‌شاپ من بساز. نام برند Story Coffee هست. لوگو یه فنجون قهوه قهوه‌ای با بخار سفیده. رنگ اصلی قهوه‌ای تیره و کرم. می‌خوام شش بخش داشته باشه: هدر با لوگو و منو، معرفی برند، محصولات ما، چرا ما، نظرات مشتریان و فوتر. تصاویر از Unsplash لینک بده و عنوان‌ها کوتاه و جذاب باشن.»

این رویکرد به Opus 5 اجازه می‌ده تا تصویر کاملی از خواسته‌ت داشته باشه و بتونه همه‌چیز رو یک‌جا و با هماهنگی کامل تولید کنه. مدل می‌تونه ارتباط بین بخش‌ها رو درک کنه و یه نتیجه منسجم بده، نه قطعاتی که بعد باید خودت بچسبونیشون.

قانون ۲: حدود و محدودیت‌ها رو واضح کن تا Opus اضافه کار نکنه

یکی از ویژگی‌های Opus 5 این هست که دوست داره کارش رو عالی انجام بده، و گاهی این یعنی بیشتر از چیزی که خواستی کار می‌کنه. اگه حدود و محدودیت‌های واضحی تعیین نکنی، ممکنه مدل یه وب‌سایت ده صفحه‌ای بسازه درحالی‌که تو فقط یه صفحه می‌خواستی، یا یه گزارش صد صفحه‌ای بنویسه درحالی‌که تو فقط یه خلاصه می‌خواستی.

برای جلوگیری از این اتفاق، توی پرامپتت به‌صراحت بگو چی نمی‌خوای. مثلاً: «فقط یک صفحه بساز، نه چند صفحه»، «فقط شش بخش، بیشتر نه»، «کد جاوااسکریپت نمی‌خوام، فقط HTML و CSS ساده»، «گزارش نهایی نباید بیشتر از ۱۵۰۰ کلمه باشه».

این محدودیت‌ها فقط برای جلوگیری از اتلاف وقت نیستن؛ بلکه به مدل کمک می‌کنن تا انرژیش رو روی چیزی که واقعاً می‌خوای متمرکز کنه. بدون این حدود، Opus 5 ممکنه وقت و توکن زیادی رو صرف کارهایی کنه که بهشون نیاز نداری و در نهایت خروجی طولانی‌تری تحویل بده که باید خودت فیلترش کنی.

یه نکته‌ی مهم دیگه این هست که محدودیت‌ها رو مثبت و روشن بیان کنی، نه فقط منفی. یعنی نگو «خیلی طولانی نباشه»، بگو «بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کلمه». نگو «زیاد پیچیده نکن»، بگو «از زبان ساده و مثال‌های روزمره استفاده کن».

قانون ۳: پاسخ رو خلاصه بخواه تا طولانی نباشه

Opus 5 به طور پیش‌فرض تمایل داره توضیحات جامع و کامل بده. این برای بعضی کارها عالیه، ولی اگه می‌خوای یه خلاصه، یه لیست سریع یا یه پاسخ مختصر داشته باشی، باید این رو به‌صراحت توی پرامپت بگی.

بدون درخواست مشخص، مدل فرض می‌کنه که تو می‌خوای همه‌چیز رو با جزئیات بدونی. اگه بهش بگی «این متن رو خلاصه کن»، ممکنه یه خلاصه سه صفحه‌ای بهت بده. ولی اگه بگی «این متن رو توی سه پاراگراف کوتاه خلاصه کن» یا «فقط پنج نکته اصلی رو استخراج کن»، خروجی دقیقاً همون چیزی می‌شه که می‌خوای.

این قانون به‌خصوص توی کارهایی که زمان محدوده یا وقتی می‌خوای نتیجه سریع بگیری، حیاتیه. به‌جای اینکه بعد از دریافت پاسخ طولانی مجبور بشی دوباره بخوای «کوتاه‌ترش کن»، از همون اول توی پرامپت مشخص کن چه طول و فرمتی می‌خوای.

یه روش خوب این هست که حجم یا فرمت موردنظرت رو با مثال نشون بدی: «خروجی رو مثل این فرمت بده: یک پاراگراف معرفی، سه بولت پوینت اصلی، یک جمله جمع‌بندی». این کمک می‌کنه مدل دقیقاً بفهمه چه چیزی ازش انتظار داری.

قانون ۴: اندازه کار رو محدود کن

این قانون شبیه قانون دوم هست ولی روی اندازه و حجم خروجی نهایی تمرکز داره، نه محدودیت‌های کلی. مثلاً وقتی می‌خوای یه وب‌سایت بسازی، به‌جای اینکه بگی «یه وب‌سایت کامل»، بگو «یه وب‌سایت با شش بخش». وقتی می‌خوای یه گزارش داشته باشی، بگو «یه گزارش سه صفحه‌ای» یا «یه تحلیل با چهار بخش اصلی».

محدود کردن اندازه کار به Opus 5 کمک می‌کنه تا بفهمه دقیقاً باید چقدر عمیق بره و چه مقدار جزئیات اضافه کنه. اگه اندازه مشخص نباشه، مدل ممکنه فکر کنه باید همه‌چیز رو پوشش بده و در نتیجه یه خروجی خیلی بزرگ تولید کنه که بیشتر از نیازته.

برای مثال، اگه می‌خوای یه برنامه آموزشی بسازی، بگو «یه برنامه پنج هفته‌ای با سه جلسه در هفته». اگه می‌خوای یه استراتژی بازاریابی، بگو «یه استراتژی سه ماهه با چهار کانال اصلی». این محدودیت‌ها به مدل چارچوب روشنی می‌دن که داخلش کار کنه.

نکته مهم این هست که این محدودیت‌ها باید واقع‌بینانه باشن. اگه یه پروژه پیچیده رو خیلی کوچیک محدود کنی، خروجی ممکنه ناقص بشه. اگه خیلی بزرگ محدود کنی، باز هم کار از حد می‌ره. سعی کن با تجربه یاد بگیری چه اندازه‌ای برای چه کاری مناسبه.

قانون ۵: از درخواست چک‌کردن مجدد خودداری کن

یکی از قابلیت‌های پیشرفته Opus 5 این هست که خودش کارش رو بررسی می‌کنه و اگه مشکلی ببینه، اصلاحش می‌کنه. بر خلاف مدل‌های قدیمی‌تر که باید بهشون می‌گفتی «دوباره چک کن» یا «مطمئن شو درسته»، Opus 5 این کار رو به‌صورت پیش‌فرض انجام می‌ده.

اگه توی پرامپت چیزایی مثل «دوباره بررسی کن که اشتباهی نباشه» یا «دوباره از اول تا آخر چک کن» بنویسی، مدل زمان و توکن اضافی رو صرف یه فرآیند تکراری می‌کنه که قبلاً انجام داده. این باعث کُندی و هزینه بیشتر می‌شه، بدون اینکه کیفیت خیلی بهتر بشه.

به‌جای درخواست چک مجدد، بهتره روی دادن اطلاعات دقیق‌تر و محدودیت‌های روشن‌تر توی پرامپت اصلی تمرکز کنی. اگه خروجی اولیه مشکلی داشت، می‌تونی مشکل خاص رو بگی و اصلاحش رو بخوای، ولی نیازی نیست مدل رو مجبور کنی کل کار رو دوباره از صفر بررسی کنه.

این قانون به‌خصوص توی پروژه‌های بزرگ و طولانی اهمیت داره. هر بار که مدل رو مجبور به چک مجدد کنی، ممکنه چند دقیقه یا حتی بیشتر زمان اضافی بره و هزینه توکن بالا بره. Opus 5 طوری ساخته شده که از اول کیفیت بالا رو تحویل بده، پس بهش اعتماد کن.

تقسیم کردن کار به مراحل کوچیک

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این هست که کاربران هنوز فکر می‌کنن باید یه پروژه بزرگ رو به قطعات خیلی کوچیک تقسیم کنن. این رویکرد برای مدل‌های قدیمی‌تر معقول بود، ولی با Opus 5 نه‌تنها غیرضروریه، بلکه می‌تونه مضر باشه.

وقتی یه کار رو به مراحل خیلی کوچیک تقسیم می‌کنی، مدل نمی‌تونه تصویر کلی رو ببینه و ارتباط بین بخش‌ها رو درک کنه. نتیجه‌ش اینه که هر بخش به‌صورت مجزا تولید می‌شه و وقتی می‌خوای همه رو کنار هم بذاری، ممکنه سبک نانوشته‌ها یکسان نباشه، اطلاعات تکراری داشته باشی یا بخش‌ها به‌خوبی به هم متصل نشن.

Opus 5 توانایی گرفتن یه پروژه کامل رو داره و می‌تونه همه‌چیز رو یک‌جا مدیریت کنه. اگه می‌خوای یه مقاله ده بخشی بنویسی، همه‌شون رو توی یک پرامپت بخواه. اگه می‌خوای یه سیستم کامل کد بنویسی، کل ساختار رو توضیح بده. مدل می‌تونه خودش مراحل رو مدیریت کنه و یه نتیجه منسجم تحویل بده.

البته این به این معنی نیست که هیچ‌وقت نباید کار رو تقسیم کنی. اگه یه پروژه خیلی بزرگ داری که حتی برای Opus 5 زیادی حجیمه (مثلاً یه وب‌سایت بیست صفحه‌ای)، می‌تونی اون رو به بخش‌های منطقی تقسیم کنی، ولی هر بخش باید به‌قدری بزرگ باشه که مدل بتونه کل اون قسمت رو درک و اجرا کنه.

فراموش کردن حدود و محدودیت‌ها

اشتباه دوم، که قبلاً هم بهش اشاره کردیم، فراموش کردن تعیین حدود و محدودیت‌های واضحه. Opus 5 یه مدل پرانرژی و خوش‌قوله که دوست داره بیش از حد کار کنه. اگه جلوش رو نگیری، ممکنه یه کار ساده رو به یه پروژه پیچیده تبدیل کنه.

مثلاً اگه بگی «یه وب‌سایت برای کافی‌شاپ من بساز» بدون اینکه محدودیتی تعیین کنی، ممکنه مدل یه سایت چند صفحه‌ای با سیستم سفارش آنلاین، پنل مدیریت، صفحه ثبت‌نام کاربران و هر چی که فکرش رو بکنی بسازه. این خیلی بیشتر از چیزیه که شاید می‌خواستی و زمان و هزینه بیشتری می‌بره.

برای جلوگیری از این اشتباه، همیشه توی پرامپت مشخص کن چی می‌خوای و چی نمی‌خوای. اگه فقط یه لندینگ پیج می‌خوای، بگو «فقط یک صفحه». اگه نمی‌خوای سیستم پرداخت داشته باشه، بگو «بدون سیستم پرداخت، فقط اطلاعات نمایشی». اگه می‌خوای طراحی ساده باشه، بگو «طراحی مینیمال بدون انیمیشن و جاوااسکریپت پیچیده».

این محدودیت‌ها نه‌تنها از اتلاف وقت جلوگیری می‌کنن، بلکه باعث می‌شن خروجی دقیقاً همون چیزی باشه که نیاز داری، نه چیزی بیشتر یا کمتر.

انتظار پاسخ‌های کوتاه بدون درخواست مشخص

بعضی کاربران فکر می‌کنن اگه یه سوال ساده بپرسن، مدل خودش می‌فهمه باید پاسخ کوتاه بده. ولی Opus 5 به طور پیش‌فرض ترجیح می‌ده توضیحات کامل و جامع بده. اگه می‌خوای یه پاسخ مختصر، باید این رو به‌صراحت بگی.

مثلاً اگه بپرسی «تفاوت Python و JavaScript چیه؟»، مدل ممکنه یه توضیح چند صفحه‌ای با مثال‌های متعدد و جزئیات فنی بده. ولی اگه بپرسی «تفاوت Python و JavaScript رو در سه جمله کوتاه توضیح بده»، خروجی دقیقاً همون چیزیه که می‌خواستی.

این اشتباه معمولاً وقتی بیشتر مشکل‌ساز می‌شه که می‌خوای یه لیست سریع یا یه خلاصه داشته باشی. به‌جای اینکه بگی «این مقاله رو خلاصه کن»، بگو «خلاصه این مقاله رو در ۱۵۰ کلمه بنویس» یا «پنج نکته اصلی این مقاله رو لیست کن». این‌طوری مدل می‌فهمه دقیقاً چی می‌خوای و وقت هر دوتون تلف نمی‌شه.

یه نکته مهم دیگه این هست که اگه خروجی اولیه طولانی‌تر از حد موردنظرت بود، می‌تونی بگی «همین رو کوتاه‌تر کن»، ولی بهتره از همون اول درخواست درست رو بکنی تا نیاز به اصلاح نداشته باشی.

اجازه دادن به اندازه‌های نامحدود برای کار نهایی

این اشتباه شبیه فراموش کردن حدود و محدودیت‌هاست، ولی بیشتر روی خروجی نهایی تمرکز داره. وقتی اندازه کار رو مشخص نمی‌کنی، مدل خودش تصمیم می‌گیره چقدر بزرگ بسازه، و این تصمیم معمولاً به سمت «بیشتر بهتره» متمایل می‌شه.

مثلاً اگه بگی «یه برنامه تمرینی برام بساز»، مدل ممکنه یه برنامه شش ماهه با تمرینات روزانه مفصل بسازه. ولی اگه بگی «یه برنامه تمرینی چهار هفته‌ای با سه روز در هفته»، خروجی دقیقاً همون چیزیه که نیاز داری.

این محدودیت اندازه به‌خصوص توی کارهایی که قراره خودت ازشون استفاده کنی یا به مشتری تحویل بدی، خیلی مهمه. یه وب‌سایت ده صفحه‌ای وقتی فقط یه صفحه لازم داشتی، یه هدر زمان و منابعه. یه گزارش پنجاه صفحه‌ای وقتی فقط یه خلاصه ده صفحه‌ای می‌خواستی، کسی تا آخرش رو نمی‌خونه.

برای جلوگیری از این اشتباه، همیشه توی پرامپت مشخص کن خروجی نهایی باید چه اندازه‌ای داشته باشه: چند صفحه، چند بخش، چند آیتم، چند هفته یا هر معیار دیگه‌ای که مربوطه.

مجبور کردن Opus به چک‌کردن مجدد

آخرین اشتباه رایج، درخواست چک مجدد و بررسی دوباره‌ست که قبلاً توضیح دادیم. خیلی از کاربران عادت دارن توی انتهای پرامپت چیزایی مثل «دوباره چک کن» یا «مطمئن شو همه‌چیز درسته» یا «یه بار دیگه از اول تا آخر بررسی کن» بنویسن.

این درخواست‌ها باعث می‌شن مدل زمان و توکن اضافی رو صرف یه فرآیند تکراری کنه که قبلاً انجام داده. Opus 5 طوری طراحی شده که خودش کارش رو بررسی کنه و اگه مشکلی ببینه، قبل از تحویل اصلاحش کنه. این یکی از قابلیت‌های پیشرفته‌ایه که باعث شده مدل خیلی قابل‌اعتمادتر از نسخه‌های قبلی باشه.

وقتی مجبورش می‌کنی دوباره چک کنه، نه‌تنها وقت بیشتری می‌بره، بلکه هزینه توکن هم بالا می‌ره؛ توی پروژه‌های بزرگ، این می‌تونه چند دقیقه یا حتی بیشتر به زمان کل اضافه کنه و هزینه رو قابل‌توجه افزایش بده.

اگه واقعاً نگران دقت کار هستی، بهتره روی دادن اطلاعات دقیق‌تر و محدودیت‌های روشن‌تر توی پرامپت اصلی تمرکز کنی. اگه خروجی مشکلی داشت، می‌تونی مشکل مشخص رو بگی و اصلاحش رو بخوای، ولی نیازی نیست کل کار رو دوباره بررسی کنی.

یه نکته جالب این هست که توی تست‌های Anthropic، وقتی به مدل نگفتن دوباره چک کنه، کیفیت خروجی تفاوت قابل‌توجهی نداشته، ولی زمان و هزینه خیلی کمتر بوده. این نشون می‌ده که اعتماد به توانایی خود-بررسی Opus 5 یه رویکرد منطقیه.

تعریف مسئله: ساخت یک‌صفحه وب‌سایت برای فروش قهوه آنلاین

اولین قدم این هست که مسئله رو به‌طور واضح تعریف کنی. می‌خوای یه وب‌سایت یک‌صفحه‌ای برای یه برند قهوه به اسم Story Coffee بسازی. هدف این صفحه معرفی برند، نمایش محصولات و ایجاد اعتماد با نمایش نظرات مشتریانه.

قبل از نوشتن پرامپت، تمام اطلاعاتی که مدل بهشون نیاز داره رو جمع‌آوری کن: نام برند، توضیح کوتاه درباره‌ش، رنگ‌های اصلی، لوگو (یا توضیح لوگو)، بخش‌هایی که می‌خوای داشته باشی، محتوای هر بخش و هر جزئیات دیگه‌ای که مهمه.

این مرحله خیلی مهمه چون هرچی اطلاعات بیشتر و دقیق‌تری بدی، خروجی بهتر و نزدیک‌تر به خواسته‌ت می‌شه. اگه اطلاعات ناقص بدی، مدل مجبور می‌شه حدس بزنه و ممکنه چیزی تولید کنه که کاملاً با ذهنیت تو جور نیست.

تمام اطلاعات رو از اول داخل پرامپت بذار

حالا که اطلاعات رو جمع کردی، همه‌شون رو توی یک پرامپت جامع قرار بده. این پرامپت شامل هدف، تمام جزئیات برند، ساختار مورد انتظار، محدودیت‌ها و هر چیز دیگه‌ای می‌شه که مدل باید بدونه.

مثلاً می‌تونی بگی:

«یک وب‌سایت یک‌صفحه‌ای HTML و CSS برای Story Coffee بساز. Story Coffee یه برند فروش قهوه آنلاین هست که قهوه‌های تازه برشته‌شده از سراسر دنیا رو می‌فروشه. لوگو یه فنجون قهوه قهوه‌ای با بخار سفیده. رنگ اصلی قهوه‌ای تیره #3E2723 و رنگ ثانوی کرم #EFEBE9 هست.

وب‌سایت باید این بخش‌ها رو داشته باشه:

1. هدر: لوگو سمت چپ، منوی ناوبری (درباره ما، محصولات، تماس) سمت راست، و یه دکمه ‘سفارش دهید’ با رنگ قهوه‌ای.
2. بخش هیرو: عکس بزرگ یه فنجون قهوه (از Unsplash)، عنوان ‘طعم واقعی قهوه’ و یه جمله توضیح کوتاه.
3. درباره ما: یه پاراگراف کوتاه درباره برند و چرا قهوه‌هامون متفاوته.
4. محصولات: سه کارت محصول با عکس، نام و قیمت. محصولات: قهوه اسپرسو ایتالیایی، قهوه عربیکا کلمبیا، قهوه روبوستای ویتنام.
5. نظرات: سه نظر مشتری با نام و متن کوتاه.
6. فوتر: اطلاعات تماس، آیکون‌های شبکه‌های اجتماعی، کپی‌رایت.

کد HTML و CSS رو کامل بنویس. جاوااسکریپت نمی‌خوام. طراحی باید مدرن، تمیز و ریسپانسیو باشه. از فونت Vazir یا یه فونت فارسی استاندارد استفاده کن. تمام متن‌ها رو فارسی بنویس.»

این پرامپت همه‌چیز رو پوشش می‌ده: هدف، جزئیات برند، ساختار، محدودیت‌ها و حتی جزئیاتی مثل فونت و زبان. با این اطلاعات، Opus 5 می‌تونه یه خروجی کامل و دقیق تحویل بده.

محدودیت‌ها: فقط صفحه اول، ۶ بخش، عناوین کوتاه

توی پرامپت بالا، چند محدودیت مهم تعیین شده: «یک‌صفحه‌ای»، «جاوااسکریپت نمی‌خوام»، «سه کارت محصول»، «سه نظر مشتری». این محدودیت‌ها به Opus 5 کمک می‌کنن تا دقیقاً بفهمه چی می‌خوای و از کار اضافی جلوگیری می‌کنن.

بدون این محدودیت‌ها، مدل ممکنه یه سایت چند صفحه‌ای بسازه، یه سیستم سفارش پیچیده اضافه کنه، ده تا محصول نمایش بده یا انیمیشن‌های جاوااسکریپت پیچیده بنویسه. همه این‌ها وقت بیشتری می‌برن و ممکنه کاملاً خارج از نیاز تو باشن.

محدودیت «عناوین کوتاه» هم مهمه چون به مدل می‌گه تو می‌خوای یه طراحی مدرن و مینیمال، نه عناوین طولانی و توضیحی. این جور جزئیات کوچیک می‌تونن تفاوت بزرگی توی ظاهر و احساس نهایی ایجاد کنن.

یه نکته دیگه این هست که محدودیت‌ها باید با اهداف پروژه همخوانی داشته باشن. اگه می‌خوای یه لندینگ پیج ساده برای تست ایده بسازی، محدودیت‌های سخت‌گیرانه منطقیه. ولی اگه می‌خوای یه سایت کامل برای یه کسب‌وکار واقعی، شاید بخوای محدودیت‌ها رو کمی شل‌تر کنی.

چطور Opus سه دقیقه‌ای وب‌سایت رو کامل کرد

یکی از نکات جالبی که کاربران توی تست‌های اولیه Opus 5 گزارش کردن، سرعت بالای اجراست. با یه پرامپت خوب نوشته‌شده مثل اون بالا، Opus 5 می‌تونه کل وب‌سایت رو توی حدود سه دقیقه کامل کنه.

این زمان شامل نوشتن کل کد HTML، CSS، ساختاردهی بخش‌ها، انتخاب رنگ‌ها، نوشتن متن‌های فارسی برای هر بخش، پیدا کردن لینک تصاویر مناسب از Unsplash و حتی بهینه‌سازی ریسپانسیو می‌شه. همه این‌ها توی یک اجرا، بدون اینکه نیاز باشه چند بار جلو و عقب بری.

سرعت بالا یکی از مزایای بزرگ Opus 5 نسبت به روش‌های سنتیه. اگه بخوای همین کار رو به‌صورت دستی انجام بدی یا حتی با استفاده از مدل‌های ضعیف‌تر، ممکنه چند ساعت یا حتی یک روز وقت ببره. با Opus 5 و یه پرامپت خوب، همین کار توی چند دقیقه انجام می‌شه.

البته سرعت به کیفیت پرامپت هم بستگی داره. اگه پرامپت مبهم یا ناقص باشه، مدل ممکنه چند بار نیاز به اصلاح داشته باشه که زمان کل رو افزایش می‌ده. ولی با رعایت پنج قانونی که یاد گرفتی، اکثر کارها از اولین بار درست انجام می‌شن.

اینکه نتیجه دقیقاً متطابق با درخواست بود

نکته مهم توی این مثال این هست که خروجی نهایی دقیقاً متطابق با درخواست اولیه بود. شش بخش مشخص‌شده، رنگ‌های دقیق، ساختار HTML تمیز، CSS ریسپانسیو، متن‌های فارسی طبیعی، و حتی لینک‌های تصاویر مناسب از Unsplash.

این دقت نتیجه رعایت قوانین پرامپت نویسی هست. وقتی کل پروژه رو از اول توضیح دادی، محدودیت‌ها رو واضح کردی، اندازه کار رو مشخص کردی و از درخواست‌های تکراری خودداری کردی، مدل می‌تونه یه نتیجه دقیق و کامل تحویل بده.

یکی از کاربران اولیه Opus 5 گفته: «قبلاً باید ده بار جلو و عقب می‌رفتم تا چیزی که می‌خوام رو بگیرم. با Opus 5 و پرامپت درست، از اولین بار درست شد.» این دقیقاً همون چیزیه که Anthropic توی راهنمای پرامپت نویسی Opus تاکید کرده.

یه نکته دیگه این هست که وقتی نتیجه از اولین بار درست باشه، نه‌تنها وقت صرفه‌جویی می‌شه؛ بلکه هزینه توکن هم پایین می‌مونه. هر بار که مجبور بشی اصلاح بخوای، هزینه اضافی می‌شه. با یه پرامپت خوب، می‌تونی این هزینه‌های اضافی رو حذف کنی.

تا اینجا یاد گرفتی چطور با Claude Opus 5 به‌صورت حرفه‌ای کار کنی و بهترین نتایج رو بگیری. این تکنیک‌ها نه‌تنها برای ساخت وب‌سایت، بلکه برای هر پروژه دانش‌محور، خلاقانه یا فنی کاربرد دارن. کلید موفقیت این هست که به مدل اعتماد کنی، اطلاعات کامل بدی، محدودیت‌های واضح تعیین کنی و از کارهای تکراری و غیرضروری خودداری کنی.

اگه می‌خوای دسترسی راحت و قانونی به Claude Pro داشته باشی، می‌تونی از کادینر اشتراک اختصاصی تهیه کنی. کادینر اشتراک رو مستقیم روی ایمیل شخصی خودت شارژ می‌کنه، بنابراین همه تاریخچه و تنظیماتت حفظ می‌شه و نگرانی امنیتی وجود نداره. تحویل زیر ۴ ساعته و گارانتی تا روز آخر اشتراک داره. قیمت به‌روز رو می‌تونی توی صفحه محصول Claude ببینی.